Strona główna Zdrowie

Tutaj jesteś

Lekarz pediatra czy lekarz rodzinny - jaki lekarz dla dziecka?

Lekarz pediatra czy lekarz rodzinny – jaki lekarz dla dziecka?

Zdrowie

Masz wrażenie, że każdy mówi co innego o tym, czy dzieckiem powinien zajmować się pediatra, czy lekarz rodzinny. W gąszczu przepisów NFZ i opinii specjalistów trudno podjąć spokojną decyzję, szczególnie gdy właśnie zostałeś rodzicem. Z poniższego poradnika dowiesz się, jak mądrze wybrać lekarza dla dziecka na różnych etapach jego życia.

Czym zajmuje się pediatra

Pediatra to lekarz, który zajmuje się wyłącznie dziećmi – od noworodka aż do ukończenia 18. roku życia. Obejmuje opieką zarówno niemowlęta, przedszkolaki, jak i nastolatków w okresie burzliwego dojrzewania. Prowadzi profilaktykę zdrowotną, bilanse zdrowia dziecka, szczepienia ochronne i diagnostykę zaburzeń rozwoju. Taki specjalista nie tylko leczy choroby wieku dziecięcego, ale też na bieżąco czuwa nad rozwojem fizycznym, psychicznym i psychospołecznym dziecka.

W gabinecie pediatry odbywa się wiele powtarzalnych, bardzo konkretnych zadań, o których warto wiedzieć już na starcie:

  • pełne badanie noworodka po wypisie ze szpitala, w tym ocena żółtaczki i stawów biodrowych oraz analiza wypisu z oddziału neonatologicznego,
  • prowadzenie i egzekwowanie harmonogramu szczepień ochronnych zgodnie z kalendarzem ogłaszanym przez Ministerstwo Zdrowia,
  • systematyczne monitorowanie wzrostu i masy ciała dziecka podczas wizyt profilaktycznych i chorobowych,
  • ocena rozwoju psychoruchowego – tzw. kamieni milowych, czyli m.in. trzymania główki, siadania, chodzenia, rozwoju mowy, samodzielności,
  • wykonywanie i zlecanie badań przesiewowych, takich jak USG stawów biodrowych, badanie słuchu, badanie wzroku czy kontrola postawy,
  • rozpoznawanie i leczenie typowych chorób wieku dziecięcego – infekcji wirusowych i bakteryjnych, chorób zakaźnych, problemów skórnych, bólów brzucha, bólów głowy,
  • prowadzenie chorób przewlekłych u dzieci, na przykład astmy, alergii pokarmowych i wziewnych, cukrzycy typu 1, chorób tarczycy, otyłości, celiakii,
  • kierowanie na badania laboratoryjne i badania specjalistyczne, np. ECHO serca, USG brzucha, RTG, badania genetyczne czy testy alergologiczne,
  • wystawianie skierowań do specjalistów dziecięcych, takich jak kardiolog, endokrynolog, alergolog, neurolog dziecięcy, a także do logopedy, fizjoterapeuty i dietetyka.

Pediatra prowadzi bardzo dokładną dokumentację medyczną dziecka. W książeczce zdrowia dziecka zapisuje wyniki badań, szczepienia oraz nanosi pomiary na siatki centylowe, a w dokumentacji przychodni i w systemie e-Zdrowie zapisuje rozpoznania, wyniki badań, zalecenia oraz e-skierowania. Dzięki temu każdy kolejny lekarz widzi historię chorób, decyzje diagnostyczne i wszystkie wcześniejsze skierowania.

Są sytuacje, które zawsze wymagają pilnej konsultacji pediatrycznej w gabinecie, nocnej i świątecznej opiece zdrowotnej lub na SOR, takie jak: wysoka gorączka u niemowlęcia, cechy odwodnienia, trudności w oddychaniu, napady drgawkowe, wymioty i biegunka z objawami odwodnienia oraz uraz głowy z utratą przytomności.

Podczas każdej wizyty kontrolnej u pediatry powinny być odnotowane aktualna waga, wzrost (lub długość ciała u niemowląt) oraz obwód głowy, ponieważ nanoszenie tych wartości na siatki centylowe pozwala szybko wychwycić zbyt wolne lub zbyt szybkie tempo wzrastania i wcześnie wykryć choroby przewlekłe.

Czym zajmuje się lekarz rodzinny

Lekarz rodzinny, pracujący w ramach medycyny rodzinnej, jest klasycznym lekarzem pierwszego kontaktu w POZ. Opiekuje się pacjentami w każdym wieku – od niemowlęcia po osoby starsze – i zna zwykle sytuację zdrowotną całej rodziny. Jego zadaniem jest podstawowa diagnostyka, leczenie typowych schorzeń, koordynacja opieki specjalistycznej oraz prowadzenie dokumentacji pacjentów bez względu na wiek.

W codziennej pracy lekarz rodzinny wykonuje szereg czynności, które często obejmują także dzieci:

  • rozpoznawanie i leczenie powszechnych infekcji u dzieci, takich jak przeziębienia, anginy, zapalenia ucha, zapalenia oskrzeli,
  • prowadzenie bilansów zdrowia dziecka i innych badań profilaktycznych, gdy w przychodni nie ma pediatry lub gdy rodzice świadomie wybrali lekarza rodzinnego,
  • wystawianie recept, w tym e-recept, oraz przepisywanie leków niezbędnych do kontynuacji leczenia chorób przewlekłych u dziecka i rodziców,
  • wystawianie skierowań na badania diagnostyczne oraz e-skierowań do poradni specjalistycznych i szpitala,
  • prowadzenie chorób przewlekłych występujących w rodzinie, m.in. nadciśnienia, cukrzycy typu 2, chorób tarczycy, astmy, co ułatwia ocenę dziedzicznych obciążeń dziecka,
  • udzielanie teleporad i realizacja e-usług, takich jak e-zwolnienie czy e-zlecenie na wyroby medyczne, jeśli stan dziecka nie wymaga badania fizykalnego,
  • współpraca z pielęgniarką POZ i położną środowiskową przy opiece nad noworodkiem i niemowlęciem,
  • realizacja części szczepień ochronnych, w tym szczepienia przeciw HPV i szczepienia przeciw COVID-19, jeśli przychodnia prowadzi taki program.

Zakres kompetencji lekarza rodzinnego jest szeroki, ale w pediatrii pojawiają się obszary, w których warto sięgnąć po wiedzę pediatry specjalisty. Skomplikowane choroby wieku dziecięcego, rzadkie schorzenia metaboliczne, nietypowe objawy zaburzeń rozwoju, nawracające ciężkie zakażenia czy podejrzenie choroby onkologicznej to sytuacje, w których lekarz rodzinny zwykle kieruje dziecko do pediatry specjalisty. Zwraca na to uwagę między innymi Rzecznik Praw Dziecka, podkreślając odmienną dynamikę chorób u dzieci w porównaniu z dorosłymi.

Kontakt z POZ zaczyna się od wyboru lekarza, pielęgniarki i położnej – można to zrobić tradycyjnie w rejestracji lub przez Internetowe Konto Pacjenta. Przez IKP przechodzisz ścieżkę: zaloguj się -> „Upoważnienia” -> konto dziecka -> „Wypełnij deklarację” -> wybierz placówkę i lekarza -> zatwierdź. Deklaracja zwykle jest przetwarzana w ciągu 7 dni, ale w praktyce bywa to do około trzech tygodni. Masz prawo do dwóch bezpłatnych zmian lekarza w roku, a w szczególnych sytuacjach (np. zamknięcie przychodni) przysługuje dodatkowa zmiana. W razie zastrzeżeń do jakości opieki możesz zgłosić reklamację, dzwoniąc na Telefoniczną Informację Pacjenta 800 190 590, a wiele spraw – w tym recepty, e-zwolnienia i proste kontrole – można załatwić w formie teleporady.

Pediatra czy lekarz rodzinny – jakie kryteria wziąć pod uwagę?

Gdy zastanawiasz się, czy wybrać pediatrę, czy lekarza rodzinnego, bierzesz pod uwagę nie tylko kompetencje, ale też dostępność, wiek dziecka, jego choroby przewlekłe i własne poczucie bezpieczeństwa. Inaczej będziesz podchodzić do wyboru lekarza dla wcześniaka, inaczej dla zdrowego nastolatka, a jeszcze inaczej, gdy cała rodzina leczy się w jednej przychodni POZ. Te różne kryteria warto przeanalizować krok po kroku.

Zakres opieki i typowe przypadki leczone przez każdego specjalistę

Dla porządku dobrze jest rozdzielić przypadki, które częściej prowadzi pediatra, od tych, z którymi zwykle poradzi sobie lekarz rodzinny:

  • Pediatra – złożone choroby wieku dziecięcego wymagające częstych kontroli, rzadkie schorzenia metaboliczne lub genetyczne, opieka nad wcześniakiem i noworodkiem z problemami okołoporodowymi, szczegółowa diagnostyka rozwoju psychoruchowego, prowadzenie przewlekłych chorób dziecięcych (np. cukrzyca typu 1, ciężka astma, choroby nerek), kompleksowe bilanse zdrowia dziecka z dokładną oceną wzrostu, mowy, zachowania i relacji rówieśniczych.
  • Lekarz rodzinny – typowe infekcje dróg oddechowych, żołądkowo-jelitowe i skórne, kontynuacja leczenia prostszych chorób przewlekłych, takich jak łagodna astma czy alergiczny nieżyt nosa, wygodne teleporady dotyczące kontroli leczenia, realizacja podstawowych szczepień ochronnych w ramach NFZ, wystawianie recept na leki stale stosowane u dziecka, prowadzenie całej rodziny jako jednej jednostki medycznej.

W wielu sytuacjach obaj lekarze współpracują – dziecko może być pod stałą opieką lekarza rodzinnego, a z wybranymi problemami trafiać do pediatry, np. przy trudnych do opanowania alergiach, nawracających zapaleniach płuc czy podejrzeniu zaburzeń rozwoju. Zwykłą zasadą eskalacji jest: jeśli objawy są nietypowe, utrzymują się mimo leczenia lub wpływają na rozwój dziecka, lekarz POZ powinien wystawić skierowanie do pediatry specjalisty lub do szpitala dziecięcego.

Kompetencje i czas szkolenia – jak się różnią?

Program specjalizacji z pediatrii trwa zwykle 5 lat i obejmuje wielomiesięczne staże na oddziałach pediatrycznych, neonatologii, intensywnej terapii dziecięcej oraz w poradniach specjalistycznych. Przez te lata lekarz uczy się rozpoznawania tysięcy objawów typowych wyłącznie dla dzieci i nastolatków, a także prowadzenia skomplikowanych chorób przewlekłych wieku rozwojowego. Specjalizacja z medycyny rodzinnej trwa około 4 lata; lekarz odbywa obowiązkowe staże z pediatrii (zwykle co najmniej kilka miesięcy), ale dużą część szkolenia spędza też w internie, ginekologii, psychiatrii czy geriatrii. W efekcie pediatra ma bardziej pogłębione przygotowanie do diagnostyki dzieci, a lekarz rodzinny szerzej patrzy na zdrowie całej rodziny i koordynuje leczenie między różnymi specjalistami.

Polskie Towarzystwo Pediatryczne, reprezentujące pediatrów, podkreśla, że dziecko to nie mały dorosły i że opieka nad nim do 18. roku życia powinna pozostawać w rękach wyszkolonych pediatrów. Z kolei Porozumienie Zielonogórskie, zrzeszające lekarzy rodzinnych, na czele z lekarzami takimi jak Wojciech Pacholicki, wskazuje, że medycyna rodzinna jest przygotowana do opieki nad pacjentem „od maluszka do staruszka” i może skutecznie prowadzić większość powszechnych problemów zdrowotnych dzieci. W debacie bierze udział także Rzecznik Praw Dziecka, który często staje po stronie szerszego dostępu do pediatrów w POZ, zwłaszcza w przypadku złożonych schorzeń.

Dostępność, kolejki i opcje prywatne

W Polsce od lat mówi się o niedoborze lekarzy w podstawowej opiece zdrowotnej. Szacunki wskazują, że potrzeba około 30 tysięcy lekarzy POZ, podczas gdy specjalistów medycyny rodzinnej jest mniej więcej 12 tysięcy

Jeśli nie możesz od razu dostać się z dzieckiem do wybranego specjalisty, masz kilka różnych opcji działania:

  • korzystanie z lekarza rodzinnego lub pediatry w POZ, z zapisami na konkretne godziny, teleporadami i wizytami kontrolnymi,
  • prywatne konsultacje pediatryczne, zwykle z krótszym czasem oczekiwania, możliwością szybkiego USG czy pilnych badań, ale w zamian za opłatę z własnej kieszeni,
  • nocna i świąteczna opieka zdrowotna po godzinach pracy przychodni, gdzie lekarz oceni nagły stan dziecka,
  • skierowanie do poradni specjalistycznej lub szpitala, co wiąże się z dłuższym oczekiwaniem, ale pozwala na wykonanie zaawansowanych badań i konsultacji w ramach umowy z Narodowym Funduszem Zdrowia.

W praktyce wizyta prywatna u pediatry oznacza zwykle szybszy dostęp i więcej czasu w gabinecie, ale kosztuje. W wielu miastach cena pojedynczej konsultacji wynosi około 180–300 zł, a w dużych ośrodkach bywa wyższa. Z kolei wizyta w POZ jest bezpłatna, ale często wymaga dłuższego czekania na termin, chyba że stan dziecka wymaga pilnej oceny.

Gdy u niemowlęcia pojawia się nietypowy objaw, na przykład asymetria ruchów, bardzo nasilone kolki, trudne do opanowania ulewania czy gwałtowna reakcja alergiczna po nowym pokarmie, lepiej od razu rozważyć wizytę u prywatnego pediatry, zamiast tygodniami odkładać konsultację z powodu kosztów – stracony czas może wydłużyć diagnostykę i leczenie.

Jak wybrać lekarza dla niemowlęcia i dla starszego dziecka?

Inaczej wybierasz lekarza dla dwutygodniowego noworodka, inaczej dla kilkulatka, który właśnie idzie do przedszkola, a jeszcze inaczej dla nastolatka stojącego przed wyborem szkoły średniej. Z wiekiem zmieniają się zarówno potrzeby rozwojowe dziecka, jak i rodzaj badań profilaktycznych, bilansów oraz tematów, o których dziecko chce rozmawiać z lekarzem. Warto dobrać specjalistę do aktualnego etapu życia dziecka.

W pierwszych 2 latach życia – na co zwracać uwagę?

Pierwsze dwa lata to okres, w którym wizyty w przychodni są bardzo częste, dlatego wybór lekarza dla niemowlęcia wymaga szczególnej rozwagi i sprawdzenia kilku praktycznych kwestii:

  • doświadczenie lekarza w pracy z noworodkami i niemowlętami, najlepiej ze stażem na oddziale neonatologicznym lub w poradni dziecka zdrowego,
  • dostępność pilnych terminów – możliwość przyjęcia niemowlęcia tego samego dnia w razie gorączki, wysypki czy niepokojącego płaczu,
  • bardzo dobra znajomość harmonogramu szczepień i bilansów zdrowia dziecka, w tym wizyt w okolicach 2 tygodni, 2 miesięcy, 3–4 miesięcy, 5–6 miesięcy, 7 miesięcy, 9–10 miesięcy i 12 miesięcy,
  • umiejętność oceny stawów biodrowych, główki i żółtaczki, a w razie potrzeby kierowanie na USG bioderek czy do okulisty dziecięcego,
  • sprawna, spokojna komunikacja z rodzicami – tłumaczenie decyzji, wyjaśnianie wyników badań, omawianie diety, snu i pielęgnacji,
  • systematyczne wpisywanie pomiarów do książeczki zdrowia dziecka i prawidłowa interpretacja siatek centylowych,
  • współpraca z położną środowiskową i pielęgniarką POZ, które odwiedzają dziecko w domu lub przeprowadzają część badań przesiewowych,
  • gotowość do kierowania dziecka na badania specjalistyczne, jeśli bilans lub badanie profilaktyczne wykażą jakiekolwiek odchylenie.

Na pierwsze wizyty warto dobrze się przygotować. Weź ze sobą książeczkę zdrowia dziecka, wypis ze szpitala, wyniki badań przesiewowych noworodka, informacje o przebiegu ciąży i porodu (termin, poród pośladkowy, ewentualne komplikacje) oraz listę pytań, które chcesz zadać lekarzowi. Dzięki temu w gabinecie nie umkną Ci sprawy, które najbardziej Cię niepokoją.

W wieku szkolnym i w okresie dojrzewania – kiedy preferować lekarza rodzinnego?

U dzieci w wieku szkolnym i u nastolatków coraz częściej w grę wchodzi decyzja o przejściu spod opieki pediatry do lekarza rodzinnego. W wielu rodzinach lekarz rodzinny jest dobrym wyborem, gdy trzeba objąć opieką zdrowotną wszystkie pokolenia, a problemy zdrowotne dziecka są stosunkowo proste. Chodzi tu o bilanse szkolne, zaświadczenia do szkoły i na zajęcia sportowe, prowadzenie łagodnych chorób przewlekłych, poradnictwo w zakresie zdrowia reprodukcyjnego, a nawet rozmowy o wyborze zawodu w kontekście schorzeń przewlekłych, np. astmy czy wad postawy.

Podczas decyzji o pozostaniu przy pediatrze lub zmianie na lekarza rodzinnego u dziecka w wieku szkolnym i nastolatka dobrze rozważyć kilka kwestii:

  • komfort młodego pacjenta – czy nastolatek woli gabinet pediatryczny, czy czuje się swobodniej u lekarza, który leczy także rodziców,
  • dostępność terminów u pediatry i u lekarza rodzinnego, zwłaszcza w sezonie infekcyjnym,
  • doświadczenie danego lekarza w pracy z młodzieżą, w tym w prowadzeniu rozmów o dojrzewaniu, miesiączce, antykoncepcji czy zdrowiu psychicznym,
  • potrzeba ciągłości opieki rodzinnej, np. gdy w rodzinie występują choroby dziedziczne i lekarz rodzinny dobrze zna sytuację wszystkich członków,
  • preferencje samego nastolatka co do płci lekarza i możliwości rozmowy „w cztery oczy” bez rodziców,
  • specjalistyczne potrzeby zdrowotne dziecka, takie jak ciężkie choroby endokrynologiczne, wady serca czy ginekologia dziecięca, które przemawiają za utrzymaniem ścisłej opieki pediatry i specjalistów dziecięcych.

Jak korzystać z POZ i kiedy szukać pediatry specjalisty?

Wybór i zmiana lekarza podstawowej opieki zdrowotnej coraz częściej odbywa się przez Internetowe Konto Pacjenta. Procedura wygląda prosto: zaloguj się na IKP -> przejdź do zakładki „Upoważnienia” -> wybierz konto dziecka -> w sekcji „Twoja Podstawowa Opieka Zdrowotna (POZ)” kliknij „Wypełnij deklarację” -> wskaż przychodnię i lekarza -> zatwierdź wybór. Informacja trafia do placówki, która zwykle akceptuje deklarację w ciągu około tygodnia, choć zdarzają się opóźnienia do trzech tygodni. Masz prawo dwa razy w roku bezpłatnie zmienić lekarza, pielęgniarkę i położną POZ, a dodatkowa darmowa zmiana przysługuje m.in. po zmianie miejsca zamieszkania lub zamknięciu przychodni.

Są sytuacje, w których lekarz POZ – pediatra lub lekarz rodzinny – powinien wystawić skierowanie do pediatry specjalisty albo rozważyć hospitalizację dziecka:

  • podejrzenie przewlekłej choroby wieku dziecięcego, np. cukrzycy, choroby nerek, chorób reumatycznych, celiakii czy nieswoistych zapaleń jelit,
  • zaburzenia rozwoju psychoruchowego, opóźnienie mowy, nietypowy chód, utrzymujące się asymetrie ciała lub podejrzenie autyzmu,
  • podejrzenie wad wrodzonych serca, nerek, układu kostnego lub innych narządów,
  • złożone zaburzenia metaboliczne z nieprawidłowymi wynikami badań biochemicznych lub genetycznych,
  • podejrzenie nowotworu dziecięcego, np. nawracające bóle kości, powiększone węzły chłonne, nieuzasadniona utrata masy ciała, przewlekła gorączka,
  • powtarzające się, ciężkie i nawracające zakażenia dróg oddechowych, moczowych lub przewodu pokarmowego,
  • trudne alergie, w tym wielokrotne reakcje anafilaktyczne lub nasilone atopowe zapalenie skóry niewystarczająco reagujące na leczenie,
  • konieczność wykonania badań specjalistycznych niedostępnych w POZ, takich jak ECHO serca, specjalistyczne USG, rezonans magnetyczny, badania genetyczne czy szerokie panele alergologiczne.

Przed konsultacją specjalistyczną dobrze jest uporządkować dokumentację medyczną dziecka. Zabierz książeczkę zdrowia dziecka, wypisy ze szpitala, dokumentację z SOR, wyniki badań laboratoryjnych i obrazowych, listę wszystkich aktualnie przyjmowanych leków oraz krótką notatkę z najważniejszymi objawami i datami ich wystąpienia. Lekarz POZ powinien wcześniej wyjaśnić, po co dziecko jest kierowane, jakie badanie ma zostać wykonane i czy można je zrealizować w lokalnej poradni, czy potrzebny jest wyjazd do ośrodka referencyjnego.

Coraz większą rolę w opiece nad dzieckiem odgrywa system e-Zdrowie. W POZ możesz otrzymać e-receptę, e-skierowanie, e-zwolnienie i e-zlecenie na wyroby medyczne, a wszystko to trafia na Internetowe Konto Pacjenta dziecka. Przez IKP i aplikację mojeIKP sprawdzisz historię szczepień, wyniki badań, wypisy szpitalne i skierowania, a także złożysz wniosek o Europejską Kartę Ubezpieczenia Zdrowotnego. Rodzic, który zgłosił dziecko do ubezpieczenia w ZUS lub KRUS, automatycznie ma dostęp do IKP dziecka.

Przy wyborze lekarza dla dziecka dobrze jest zrównoważyć kilka spraw: bezpieczeństwo medyczne, dostępność terminów, poziom wyspecjalizowania w pediatrii oraz komfort dziecka i całej rodziny w kontakcie z konkretnym lekarzem. Gdy te elementy się spotkają, łatwiej spokojnie przejść przez wszystkie infekcje, bilanse zdrowia dziecka i kolejne etapy dorastania.

Przy redagowaniu materiałów o pediatrii i medycynie rodzinnej warto na bieżąco aktualizować dane dotyczące liczby lekarzy w POZ, sprawdzać aktualne rozporządzenia Ministerstwa Zdrowia na temat bilansów zdrowia dziecka oraz limitów wieku opieki pediatrycznej w podstawowej opiece zdrowotnej, bo regulacje te zmieniają się co kilka lat i wpływają na realne możliwości wyboru lekarza dla dziecka.

FAQ – najczęściej zadawane pytania

Czym różni się pediatra od lekarza rodzinnego?

Pediatra to lekarz, który specjalizuje się wyłącznie w opiece nad dziećmi, od noworodka do 18. roku życia, i ma pogłębione przygotowanie w zakresie chorób wieku dziecięcego oraz monitorowania rozwoju. Z kolei lekarz rodzinny opiekuje się pacjentami w każdym wieku, od niemowląt po osoby starsze, dzięki czemu zna sytuację zdrowotną całej rodziny. Program specjalizacji z pediatrii trwa 5 lat i koncentruje się na dzieciach, podczas gdy specjalizacja z medycyny rodzinnej trwa 4 lata i obejmuje staże z różnych dziedzin, w tym pediatrii, interny czy ginekologii.

Do jakiego wieku dziecko może być pod opieką pediatry?

Zgodnie z artykułem, pediatra zajmuje się dziećmi od narodzin (jako noworodki) aż do ukończenia 18. roku życia.

Na co zwrócić uwagę, wybierając lekarza dla niemowlęcia?

Wybierając lekarza dla niemowlęcia, należy zwrócić uwagę na jego doświadczenie w pracy z noworodkami, dostępność pilnych terminów, znajomość harmonogramu szczepień i bilansów zdrowia, umiejętność oceny rozwoju (np. stawów biodrowych), a także na sprawną i spokojną komunikację z rodzicami oraz systematyczne nanoszenie pomiarów na siatki centylowe.

Czy lekarz rodzinny może leczyć dziecko?

Tak, lekarz rodzinny może opiekować się dziećmi. Do jego zadań należy m.in. rozpoznawanie i leczenie powszechnych infekcji, prowadzenie bilansów zdrowia, wystawianie recept i skierowań, a także realizacja części szczepień ochronnych. Jest przygotowany do opieki nad pacjentem w każdym wieku.

W jakich sytuacjach lekarz POZ powinien skierować dziecko do pediatry specjalisty?

Lekarz POZ powinien skierować dziecko do pediatry specjalisty w przypadku podejrzenia przewlekłej choroby wieku dziecięcego (np. cukrzycy, chorób nerek), zaburzeń rozwoju psychoruchowego, wad wrodzonych, złożonych zaburzeń metabolicznych, podejrzenia nowotworu, powtarzających się ciężkich zakażeń lub trudnych do opanowania alergii.

Jak mogę zmienić lekarza pierwszego kontaktu dla mojego dziecka przez internet?

Lekarza dla dziecka można zmienić przez Internetowe Konto Pacjenta (IKP). Należy zalogować się na IKP, przejść do zakładki 'Upoważnienia’, wybrać konto dziecka, a następnie w sekcji 'Twoja Podstawowa Opieka Zdrowotna (POZ)’ kliknąć 'Wypełnij deklarację’. Po wskazaniu nowej przychodni i lekarza należy zatwierdzić wybór. Przysługują dwie bezpłatne zmiany lekarza w roku.

Redakcja taknaturze.pl

Jesteśmy zespołem, który z pasją zgłębia tematy urody, zdrowia, diety i ekologii. Uwielbiamy dzielić się naszą wiedzą z czytelnikami, pokazując, że dbanie o siebie i naturę może być proste i przyjemne. Naszym celem jest tłumaczenie złożonych zagadnień na język codziennych wyborów.

Może Cię również zainteresować

Potrzebujesz więcej informacji?