Patrzysz w lustro i widzisz kolejną zmianę na twarzy, która psuje Ci humor od rana. Nie wiesz już, co jeszcze zmienić w pielęgnacji, diecie, stylu życia. Z tego tekstu dowiesz się, jak dermatolog podchodzi do trądziku i co możesz zrobić, żeby Twoja cera znów nabrała blasku.
Czym jest trądzik i skąd się bierze?
Trądzik to przewlekła zapalna choroba mieszków włosowo‑łojowych, a nie jedynie „parę pryszczy w okresie dojrzewania”. Zmiany pojawiają się najczęściej na twarzy, plecach i dekolcie, bo tam gruczołów łojowych jest najwięcej. U jednych dominują drobne zaskórniki, u innych bolesne guzki i torbiele. Coraz częściej trądzik dotyczy także dorosłych kobiet i mężczyzn, w tym osób po trzydziestce, a nawet po czterdziestce.
Co dokładnie dzieje się w skórze, kiedy pojawia się trądzik? Na początku dochodzi do nadmiernej produkcji sebum, czyli łoju, który ma naturalnie natłuszczać skórę. Równocześnie ujścia mieszków włosowych ulegają nadmiernemu rogowaceniu, przez co łój nie może swobodnie wypływać. W zatkanych porach szybciej namnażają się bakterie Cutibacterium acnes, co nasila stan zapalny. Z tego połączenia powstają zaskórniki, grudki, krosty, a czasem głębokie guzki, które bolą przy każdym dotyku.
Dlaczego u jednej osoby trądzik ma łagodny przebieg, a u innej wymyka się spod kontroli? Duże znaczenie mają predyspozycje genetyczne i wrażliwość gruczołów łojowych na hormony androgenowe. Nasilenie zmian może wiązać się z dojrzewaniem, cyklem miesiączkowym, zespołem policystycznych jajników, ale też z niektórymi lekami, takimi jak glikokortykosteroidy, preparaty z witaminą B12 czy lit. Skórze nie pomagają komedogenne, ciężkie podkłady, żywność wysokoprzetworzona, stres, palenie papierosów oraz przewlekłe tarcie i ucisk, na przykład od kasku czy maski ochronnej.
Specjaliści wyróżniają kilka typów i nasileń trądziku. Może być głównie zaskórnikowy, kiedy przeważają czarne lub białe kropki, grudkowo‑krostkowy z licznymi czerwonymi wykwitami, a także guzkowo‑cystowy, w którym dominują głębokie, bolesne zmiany. Osobną grupę stanowi trądzik dorosłych oraz trądzik hormonalny, często zlokalizowany na linii żuchwy i brodzie. Sygnał alarmowy stanowią zwłaszcza bolesne guzki, ropne torbiele i widoczne bliznowacenie.
Kiedy trzeba przestać działać „na własną rękę” i zgłosić się do dermatologa? Pilnej konsultacji wymaga szybko narastająca liczba zmian, silny ból, pojawiające się blizny i przebarwienia, a także brak poprawy po kilku miesiącach rozsądnej pielęgnacji. Do specjalisty warto pójść też wtedy, gdy trądzik bardzo obniża Twoją samoocenę, utrudnia kontakty z ludźmi lub wywołuje objawy lęku. W takiej sytuacji poza dermatologiem pomocny bywa także psycholog online, który wesprze Cię na poziomie emocjonalnym.
Jak skutecznie leczyć trądzik zgodnie z zaleceniami dermatologa?
Skuteczne leczenie trądziku to zawsze plan szyty na miarę, a nie gotowy schemat z internetu. Dermatolog dobiera terapię do typu zmian, ich nasilenia, wieku, stanu zdrowia oraz Twoich oczekiwań. Zazwyczaj leczenie łączy farmakoterapię, pielęgnację cery trądzikowej i zmiany w stylu życia. Kuracja trwa zwykle kilka miesięcy, a czasem dłużej, dlatego liczą się systematyczność, cierpliwość i regularne wizyty kontrolne.
Na przebieg trądziku wpływa też codzienność, o której często się zapomina. Rzadko zmieniana poszewka poduszki, ten sam ręcznik do twarzy przez wiele dni czy brudny ekran telefonu sprzyjają przenoszeniu bakterii. Dieta bogata w fast foody, słodycze, słone przekąski i cukier wiąże się częściej z zaostrzeniami zmian, a jadłospis oparty na warzywach, owocach, produktach pełnoziarnistych, chudym mięsie, tłustych rybach morskich, jajkach, pestkach i orzechach wspiera skórę od środka. Warto ograniczać nawyk dotykania twarzy i wyciskania zmian, bo to prosta droga do blizn. Przewlekły stres również nasila trądzik, dlatego kiedy psychicznie jest bardzo trudno, kontakt z psychologiem online bywa realną częścią terapii, a nie fanaberią.
Dermatolodzy dzielą leczenie na fazę zasadniczą i fazę podtrzymującą. Na początku terapia jest intensywna: stosuje się leki miejscowe, czasem także doustne oraz wybrane zabiegi gabinetowe, żeby zmniejszyć liczbę aktywnych zmian. Gdy stan skóry się stabilizuje, wchodzi etap leczenia podtrzymującego, który ma ograniczyć nawroty i zwykle obejmuje łagodniejsze leki miejscowe, zabiegi okresowe i stałą pielęgnację cery trądzikowej.
Przy trądziku nie przerywaj leczenia, kiedy tylko zobaczysz pierwszą poprawę. Nie używaj leków przepisanych innej osobie i zawsze informuj lekarza o wszystkich preparatach, których używasz. W trakcie większości terapii przeciwtrądzikowych stosuj fotoprotekcję z filtrem SPF 30–50, bo skóra jest wtedy dużo bardziej wrażliwa na słońce.
Jakie leki miejscowe stosuje się w leczeniu trądziku?
W lżejszych i umiarkowanych postaciach trądziku podstawą terapii są leki miejscowe. Nakłada się je bezpośrednio na obszary objęte zmianami, często na całą strefę problematyczną, a nie tylko na pojedyncze wypryski. Te same substancje, zwykle w mniejszym stężeniu lub z innym schematem, wykorzystuje się później w leczeniu podtrzymującym, żeby ograniczyć nawroty.
Najważniejszą grupą są retinoidy miejscowe, takie jak adapalen, tretynoina czy izotretynoina w żelu lub kremie. Normalizują rogowacenie ujść mieszków włosowo‑łojowych, dzięki czemu zapobiegają powstawaniu zaskórników, a dodatkowo działają przeciwzapalnie. Szczególnie dobrze sprawdzają się przy trądziku zaskórnikowym i mieszanym. Zwykle zaleca się aplikację wieczorem, początkowo co 2–3 dni, a dopiero później częściej. Typowe objawy uboczne to podrażnienie, suchość, zaczerwienienie i złuszczanie, które często mijają po kilku tygodniach adaptacji. Retinoidów nie stosuje się w ciąży, a kobiety w wieku rozrodczym muszą mieć dobrze zaplanowaną antykoncepcję.
Drugą często używaną substancją jest nadtlenek benzoilu. Ma silne działanie przeciwbakteryjne i przeciwzapalne, a bakterie nie rozwijają na niego oporności. Stosuje się go w monoterapii lub w preparatach złożonych, na przykład z retinoidem lub antybiotykiem miejscowym. Może powodować podrażnienie i przesuszenie skóry, a także odbarwiać tkaniny, dlatego lepiej uważać na ręczniki i pościel.
W leczeniu stanów zapalnych wykorzystuje się też antybiotyki miejscowe, między innymi klindamycynę lub erytromycynę. Zazwyczaj stosuje się je przez ograniczony czas i w połączeniu z innymi substancjami, na przykład z nadtlenkiem benzoilu lub retinoidem. Taki schemat ma zmniejszyć ryzyko rozwoju oporności bakteryjnej. Zbyt długie i samodzielne używanie antybiotyku w żelu czy lotionie działa na niekorzyść skóry, nawet jeśli na początku dawało ładny efekt.
U osób z łagodniejszą postacią trądziku, a także przy nadwrażliwości na retinoidy, dobrze sprawdza się kwas azelainowy. Działa jednocześnie przeciwzapalnie, przeciwbakteryjnie i lekko rozjaśnia przebarwienia pozapalne, co jest ważne przy cerze skłonnej do plam po każdym wyprysku. Uzupełnieniem terapii bywają też kwasy keratolityczne, takie jak kwas salicylowy czy mlekowy w odpowiednich stężeniach, które wspierają odblokowanie porów. Przy dobrze dobranych stężeniach mogą być łagodniejszą alternatywą dla retinoidów, zwłaszcza w pielęgnacji cery dorosłych.
Dużą rolę odgrywają także preparaty recepturowe, czyli leki magistralne przygotowywane w aptece według indywidualnej recepty. Lekarz dobiera w nich stężenia substancji aktywnych do Twojej skóry, co bywa przydatne przy bardzo wrażliwym lub przeciwnie, grubym i łojotokowym naskórku. Równocześnie musisz włączyć łagodzący krem nawilżający oraz codzienny filtr przeciwsłoneczny, bo większość kuracji miejscowych osłabia barierę hydrolipidową i zwiększa wrażliwość na promieniowanie UV.
Żeby leki miejscowe działały skutecznie i bezpiecznie, trzeba stosować je według kilku prostych zasad:
- nakładaj preparat cienką warstwą na całą problematyczną strefę, a nie punktowo tylko na „krostkę”,
- omijaj okolice oczu, ust oraz skrzydełek nosa, bo tam skóra jest szczególnie delikatna,
- nie testuj jednocześnie kilku silnych preparatów, na przykład dwóch retinoidów i toniku z kwasem,
- wprowadzaj nowe leki stopniowo, najpierw co kilka dni, obserwując reakcję skóry,
- przy silnym podrażnieniu zrób przerwę lub zmniejsz częstość aplikacji po konsultacji z dermatologiem.
Kiedy potrzebne są doustne leki przeciwtrądzikowe?
Czy każdy trądzik trzeba leczyć tabletkami? Zdecydowanie nie, ale w niektórych sytuacjach leczenie doustne staje się koniecznością. Chodzi głównie o ciężki trądzik guzkowo‑cystowy, ryzyko lub obecność blizn, duże nasilenie zmian u dorosłych oraz przypadki, w których dobrze prowadzone leczenie miejscowe nie przynosi oczekiwanej poprawy. O doustnych lekach myśli się także przy trądziku często nawracającym, zwłaszcza gdy ma wpływ na Twoje funkcjonowanie zawodowe czy społeczne.
Jedną z grup leków są antybiotyki doustne, między innymi doksycyklina, limecyklina czy minocyklina. Działają przeciwbakteryjnie i przeciwzapalnie, dzięki czemu zmniejszają liczbę krost i grudek. Stosuje się je przez ograniczony czas, zwykle kilka miesięcy, zawsze w połączeniu z leczeniem miejscowym, które zapobiega nawrotom. Możliwe działania niepożądane to zaburzenia żołądkowo‑jelitowe, uczucie mdłości, a także fotouczulenie, dlatego w trakcie terapii trzeba stosować wysoki filtr i unikać intensywnego opalania.
W ciężkich, opornych na inne metody przypadkach lekarz może zaproponować izotretynoinę doustną, należącą do retinoidów. Ten lek wpływa na wszystkie główne elementy patogenezy trądziku: zmniejsza aktywność gruczołów łojowych, normalizuje rogowacenie, działa przeciwzapalnie i ogranicza namnażanie bakterii. Kuracja trwa zwykle kilka miesięcy, a dawkę dobiera się indywidualnie, często w oparciu o masę ciała. W trakcie leczenia regularnie kontroluje się lipidy i próby wątrobowe, bo izotretynoina może wpływać na poziom cholesterolu i pracę wątroby. Do częstych skutków ubocznych należą bardzo nasilona suchość skóry i błon śluzowych oraz wahania nastroju.
U kobiet z objawami hiperandrogenizmu, nieregularnymi miesiączkami lub trądzikiem nasilającym się w drugiej fazie cyklu rozważa się też leczenie hormonalne. Stosuje się wtedy złożone tabletki antykoncepcyjne lub leki o działaniu antyandrogenowym, które obniżają wpływ hormonów na gruczoły łojowe. Tego typu terapia wymaga współpracy dermatologa i ginekologa, oceny przeciwwskazań naczyniowych, a także dokładnej rozmowy o planach rozrodczych.
Dobór leku doustnego, jego dawki i całkowitego czasu kuracji należy wyłącznie do lekarza prowadzącego. Samodzielne sięganie po „resztki antybiotyku” z domowej apteczki albo zamawianie silnych preparatów z niesprawdzonych źródeł jest po prostu niebezpieczne. Możesz wtedy zaszkodzić nie tylko swojej skórze, ale też zdrowiu ogólnemu.
Przy terapii izotretynoiną zadbaj o skuteczną antykoncepcję już przed rozpoczęciem leczenia i utrzymuj ją po jego zakończeniu, bo lek ma silne działanie teratogenne. W trakcie kuracji i przez pewien czas po niej nie oddawaj krwi oraz nigdy nie przekazuj kapsułek innej osobie. Zgłaszaj się na regularne badania kontrolne i informuj lekarza o każdej nietypowej reakcji organizmu.
Jakie zabiegi w gabinecie wspierają leczenie trądziku?
Zabiegi gabinetowe są uzupełnieniem leczenia farmakologicznego, a nie jego zamiennikiem. Dobrze zaplanowane mogą zmniejszać liczbę aktywnych zmian, przyspieszać gojenie, a także poprawiać wygląd blizn i przebarwień potrądzikowych. Ważne, żeby plan zabiegów zawsze ustalać z dermatologiem i doświadczonym specjalistą wykonującym procedurę.
Przy aktywnym trądziku często stosuje się peelingi chemiczne z kwasami AHA, BHA, PHA lub TCA. Tego typu zabiegi przyspieszają złuszczanie naskórka, odblokowują ujścia gruczołów łojowych i działają przeciwzapalnie. Wykonuje się je w seriach, w odstępach kilku tygodni, z uwzględnieniem rodzaju skóry i stosowanych leków. Przeciwwskazaniem są między innymi silne podrażnienie skóry, świeże opalenizny, terapia wysokimi dawkami izotretynoiny i aktywne infekcje skórne.
Kolejną grupę stanowią zabiegi z użyciem laserów, IPL i światła LED. Niektóre lasery oraz naświetlania LED działają przeciwzapalnie i przeciwbakteryjnie, inne pomagają ograniczyć łojotok. Zazwyczaj potrzebna jest seria zabiegów, żeby zobaczyć wyraźny efekt na zmiany trądzikowe lub przebarwienia. Parametry urządzenia dobiera lekarz lub doświadczony specjalista, bo zbyt agresywne ustawienia mogą skończyć się przebarwieniami lub bliznami.
Część osób wciąż decyduje się na oczyszczanie manualne. W niektórych sytuacjach może ono mieć sens, ale wykonane bez planu i zbyt agresywnie podnosi ryzyko zaostrzenia stanu zapalnego oraz powstania blizn. Bezpieczniejszą alternatywą bywa oczyszczanie ultradźwiękowe lub delikatne zabiegi regulujące wydzielanie sebum, dobierane indywidualnie przy współpracy z dermatologiem. Nigdy nie warto wykonywać samodzielnego „oczyszczania” w domu, bo często kończy się to trwałymi śladami na skórze.
Po opanowaniu aktywnych zmian przychodzi czas na zabiegi na blizny i przebarwienia potrądzikowe. Wykorzystuje się tu między innymi laser frakcyjny, mikronakłuwanie, radiofrekwencję mikroigłową, subscyzję czy wybrane wypełniacze. Działają one poprzez stymulację przebudowy kolagenu w skórze i „wypłycanie” blizn. Zazwyczaj potrzebna jest seria procedur w odstępach kilku tygodni, a dokładny plan ustala lekarz prowadzący terapię blizn.
Często te metody łączy się ze sobą w odpowiedniej kolejności, żeby uzyskać lepszy efekt estetyczny. Między kolejnymi zabiegami trzeba zadbać o ochronę przeciwsłoneczną, delikatną pielęgnację i unikanie podrażnień. Skóra po takich procedurach jest bardziej wrażliwa, dlatego domowa rutyna ma w tym czasie szczególne znaczenie.
Przed każdym zabiegiem medycznym lub kosmetologicznym powiedz specjaliście kilka ważnych rzeczy, które mają realny wpływ na bezpieczeństwo procedury:
- jakie leki przyjmujesz, w tym izotretynoinę doustną, antybiotyki, leki hormonalne i preparaty ziołowe,
- na jakie choroby przewlekłe się leczysz, zwłaszcza z zakresu endokrynologii, kardiologii i autoimmunologii,
- czy masz skłonność do bliznowców lub przerostowych blizn po skaleczeniach i zabiegach,
- czy jesteś w ciąży, karmisz piersią lub dopiero planujesz ciążę w najbliższym czasie,
- czy miałeś w przeszłości silne reakcje alergiczne lub niepożądane po zabiegach, kosmetykach lub lekach miejscowych.
Bezpieczne i skuteczne zabiegi przy trądziku wymagają współpracy dermatologa i doświadczonego specjalisty medycyny estetycznej lub kosmetologa medycznego. Tylko wtedy można dobrze dobrać rodzaj procedur, ich intensywność oraz kolejność, a także zaplanować pielęgnację domową między wizytami. Dzięki temu maleje ryzyko powikłań, a efekty są bardziej przewidywalne.
Jak ułożyć skuteczną pielęgnację cery trądzikowej na co dzień?
Bez dobrze zaplanowanej pielęgnacji cery trądzikowej nawet najlepsze leki nie pokażą pełni swojego działania. Codzienna rutyna wpływa na barierę hydrolipidową, czyli naturalną ochronę skóry przed podrażnieniami, bakteriami i utratą wody. Jeśli jest uszkodzona, leki miejscowe silniej szczypią, a skóra reaguje rumieniem i jeszcze większą produkcją sebum.
Dobrze ułożona pielęgnacja ma być powtarzalna i prosta, a nie przypominać laboratorium domowych eksperymentów. Zbyt częste zmiany kosmetyków i przypadkowe dokładanie kolejnych „hitów z internetu” łatwo kończą się podrażnieniem. W praktyce przy trądziku najlepiej sprawdzają się sprawdzone dermokosmetyki, dobrane do stanu skóry, nasilenia zmian i stosowanej farmakoterapii. W razie wątpliwości warto skonsultować się z dermatologiem online lub stacjonarnie, zamiast testować wszystko samodzielnie.
Codzienna rutyna pielęgnacyjna powinna obejmować kilka stałych etapów. Rano zwykle zaczyna się od delikatnego oczyszczania, przywrócenia prawidłowego pH skóry, aplikacji leków lub produktów aktywnych zaleconych przez dermatologa, następnie lekkiego kremu nawilżającego i ochrony przeciwsłonecznej SPF. Wieczorem dochodzi dokładniejsze oczyszczanie twarzy, usunięcie makijażu i filtrów, zastosowanie leków miejscowych oraz kosmetyków regenerujących.
Przy wyborze kosmetyków warto oprzeć się na kilku jasnych kryteriach, które pomagają ograniczyć ryzyko zaostrzenia zmian:
- szukaj produktów opisanych jako niekomedogenne, przeznaczonych do skóry tłustej, mieszanej lub trądzikowej,
- stawiaj na dermokosmetyki o prostych, bezzapachowych formułach, pozbawionych alkoholu wysuszającego,
- dobieraj konsystencję kremu do skóry i leków, najczęściej lepiej sprawdzają się lekkie emulsje lub żele niż ciężkie masła,
- uważnie łącz substancje aktywne, szczególnie przy terapii retinoidami i kwasami, żeby nie przeciążyć skóry,
- sięgaj po preparaty przebadane dermatologicznie, dostosowane do aktualnego nasilenia trądziku, a nie do tego, jak skóra wyglądała kilka lat temu.
Stałość i przemyślany dobór produktów są przy trądziku ważniejsze niż najmodniejsze składniki. Unikaj częstego wymieniania całej półki kosmetyków i łączenia wielu substancji aktywnych naraz. Ostrożnie podchodź do domowych maseczek z miodu, aloesu, drożdży czy sody oczyszczonej, które mogą podrażnić skórę lub wywołać alergię. Przy złuszczaniu lepiej wybierać peeling enzymatyczny lub peeling kwasowy w delikatnej formie zamiast drażniącego peelingu mechanicznego z ostrymi drobinkami.
Jak prawidłowo oczyszczać i demakijażować skórę trądzikową?
Mycie twarzy częściej niż 1–2 razy dziennie wcale nie przyspiesza leczenia trądziku. Zbyt agresywne oczyszczanie niszczy warstwę hydrolipidową, zwiększa podrażnienie i może paradoksalnie nasilać przetłuszczanie skóry. Organizm broni się wtedy przed przesuszeniem, produkując jeszcze więcej sebum. Optymalne jest łagodne, ale regularne oczyszczanie rano i wieczorem, dostosowane do tego, czy nosisz makijaż i filtr SPF.
Przy makijażu i codziennym stosowaniu filtrów przeciwsłonecznych najlepiej sprawdza się oczyszczanie dwuetapowe oparte na delikatnych produktach:
- najpierw użyj produktu do demakijażu, na przykład płynu micelarnego lub lekkiego olejku albo balsamu,
- następnie sięgnij po łagodny preparat myjący spłukiwany wodą, dobrany do skóry trądzikowej,
- po osuszeniu skóry przejdź do dalszych etapów rutyny, czyli leków miejscowych, kremu nawilżającego i ewentualnych innych kosmetyków.
Do mycia najlepiej wybierać delikatne żele, pianki lub emulsje z grupy dermokosmetyków, które nie zawierają SLS, alkoholu i intensywnych substancji zapachowych. Ich pH powinno być zbliżone do fizjologicznego, dzięki czemu nie naruszają ochronnej warstwy skóry. Dobre preparaty myjące usuwają nadmiar sebum i zanieczyszczenia, ale nie pozostawiają uczucia mocnego ściągnięcia.
Znaczenie mają też drobne nawyki związane z samą techniką mycia twarzy. Używaj letniej, a nie gorącej wody, bo wysoka temperatura dodatkowo wysusza i podrażnia naskórek. Myj skórę delikatnie, opuszkami palców, unikając silnego tarcia. Po spłukaniu przykładamy do twarzy miękki, czysty ręcznik zamiast energicznie ją wycierać. Dobrą praktyką jest przeznaczenie osobnego ręcznika tylko do twarzy i jego częsta wymiana.
Przy cerze trądzikowej makijaż nie jest zakazany, ale warto wybierać go z głową. Sięgaj po produkty oznaczone jako „non‑comedogenic” lub przeznaczone do skóry trądzikowej, o lekkiej, oddychającej formule. Unikaj bardzo ciężkich, kryjących podkładów nakładanych w wielu warstwach i zawsze wieczorem dokładnie je zmywaj. Dbaj o higienę pędzli i gąbeczek do makijażu, bo brudne akcesoria szybko stają się źródłem dodatkowych problemów skórnych.
FAQ – najczęściej zadawane pytania
Czym jest trądzik i jakie są jego objawy?
Trądzik to przewlekła zapalna choroba mieszków włosowo‑łojowych. Zmiany pojawiają się najczęściej na twarzy, plecach i dekolcie, a mogą obejmować drobne zaskórniki, bolesne guzki i torbiele, grudki oraz krosty. Coraz częściej dotyczy także dorosłych kobiet i mężczyzn.
Co dokładnie dzieje się w skórze, kiedy pojawia się trądzik?
Na początku dochodzi do nadmiernej produkcji sebum i nadmiernego rogowacenia ujść mieszków włosowych, przez co łój nie może swobodnie wypływać. W zatkanych porach szybciej namnażają się bakterie Cutibacterium acnes, co nasila stan zapalny. Z tego połączenia powstają zaskórniki, grudki, krosty, a czasem głębokie guzki.
Kiedy należy zgłosić się do dermatologa z problemem trądziku?
Pilnej konsultacji wymaga szybko narastająca liczba zmian, silny ból, pojawiające się blizny i przebarwienia, a także brak poprawy po kilku miesiącach rozsądnej pielęgnacji. Do specjalisty warto pójść też wtedy, gdy trądzik bardzo obniża samoocenę, utrudnia kontakty z ludźmi lub wywołuje objawy lęku.
Jakie leki miejscowe są stosowane w leczeniu trądziku?
W leczeniu miejscowym stosuje się przede wszystkim retinoidy miejscowe (np. adapalen, tretynoina), nadtlenek benzoilu, antybiotyki miejscowe (np. klindamycyna, erytromycyna) oraz kwas azelainowy. Uzupełnieniem terapii bywają też kwasy keratolityczne, takie jak kwas salicylowy czy mlekowy.
Kiedy potrzebne są doustne leki przeciwtrądzikowe?
Leczenie doustne staje się koniecznością głównie w przypadku ciężkiego trądziku guzkowo‑cystowego, ryzyka lub obecności blizn, dużego nasilenia zmian u dorosłych oraz gdy dobrze prowadzone leczenie miejscowe nie przynosi oczekiwanej poprawy. Myśli się o nich także przy trądziku często nawracającym, zwłaszcza gdy ma wpływ na funkcjonowanie pacjenta.
Jak prawidłowo dbać o skórę trądzikową w codziennej pielęgnacji?
Codzienna pielęgnacja powinna być powtarzalna i prosta, oparta na sprawdzonych dermokosmetykach, dobranych do stanu skóry i stosowanej farmakoterapii. Rano obejmuje delikatne oczyszczanie, aplikację leków/produktów aktywnych, lekki krem nawilżający i ochronę przeciwsłoneczną SPF. Wieczorem należy dokładnie oczyścić twarz (w tym zmyć makijaż i filtry), zastosować leki miejscowe oraz kosmetyki regenerujące.
Czego należy unikać w pielęgnacji cery trądzikowej?
Należy unikać zbyt częstego mycia twarzy (więcej niż 1-2 razy dziennie), agresywnego oczyszczania, silnego tarcia skóry oraz używania gorącej wody. Ponadto, warto unikać częstego wymieniania całej półki kosmetyków, łączenia wielu substancji aktywnych naraz, domowych maseczek z miodu, aloesu, drożdży czy sody oczyszczonej, a także drażniących peelingów mechanicznych z ostrymi drobinkami.